Historie

Omdat Zoutelande, ondanks de grote schade op Walcheren, vrij snel na de Tweede Wereldoorlog een aantrekkelijke plaats was om in de zomermaanden te vertoeven, begint de voorbereiding voor de uiteindelijke bouw van nu bekend is als de ‘RK. Toeristenkerk St. Catharina’ al in 1947.

Echter is pas in 1957 het voorstel pas aan de burgemeester en wethouders voorgelegd en heeft men hun medewerking verleend aan de tot stand komen van de RK. Toeristenkerk te Zoutelande.

Op maandag 30 Juni 1958 konden de metselaars aan het werk en kon het gebouw op 7 juni 1959 officieel in gebruik genomen worden. Volgens een reporter zochten pas tegen negen uur de ongeveer 1200 kerkgangers hun woningen en pensions weer op. Met deze officiële inwijding was een eind gekomen aan de langdurige strubbelingen met alle mogelijke instanties en kon het begin van een nieuwe periode worden ingeluid. Zoutelande had na bijna 400 jaar weer een Rooms Katholiek kerkgebouw.

Omstreeks 1964 werd door de pastoor, via de toenmalige Bisschop van Breda, aan de paters van de H.H. Harten uit Bavel gevraagd of zij bereid waren de diensten in Zoutelande te verzorgen. In eerste instantie is dit door Pater J. van Berkel in 1964 en 1965 uitgevoerd. Sinds 1966 tot 2008 heeft Pater M. Rameckers 42 jaar lang de vieringen verzorgt.  Sinds 2009 verzorgt Pater J. van Oers de vieringen.

In de jaren 1959 tot ongeveer 1974 was er geen sprake van regelmatige hulp door een vast aantal personen en werd er aan iemand van de kerkgangers hulp gevraagd bij het collecteren. Sinds 1975 is er sprake van regelmatige hulp door verschillende families en is sinds 1985 sprake van een vaste kern hulpverleners, ook wel de werkgroep genoemd.

In 2009 is uitgebreid stilgestaan bij het 50-jarig jubileum van de kerk is met veel genodigden een mis verzorgd, waar door verschillende betrokkenen de wens is uitgesproken de kerk nog jaren te willen voortzetten op deze bijzondere locatie.

 

Patrones St. Catharina

In diverse naslagwerken worden meerdere St. Catharina’s vermeld. Het enige aanknopingspunt was dat de huidige hervormde kerk, ook toegewijd aan St. Catharina, vroeger de rooms-katholieke kerk van Zoutelande is geweest, met eveneens St. Catharina als Patrones.

Uit de geschiedenis van de Hervormde Kerk bleek dat deze kerk voor de eerste keer vermeld werd in 1279. Met deze aanwijzing en wat brainstormen was de oplossing van het probleem eenvoudig. Omdat de andere St. Catharina’s leefden ná 1279, is de conclusie dat de patrones van de R.K. Toeristenkerk Catharina van Alexandrië moet zijn.

Catharina van Alexandrië is een heilige, maagd en martelares, die ten tijde van keizer Maxentius Daia (305-312) de marteldood gestorven zou zijn. Historisch gezien is echter niets vast te stellen. Haar wijd verbreide verering dankt zij aan een verhaal van de legendarische Passio over haar marteldood.

Volgens deze legende was Catharina (Grieks = de altijd reine) een voorname, geleerde christelijke jonkvrouw uit Alexandrië, die op achttienjarige leeftijd tegenover vijftig heidense wijsgeren, die haar op bevel van Keizer Maxentius strikvragen moesten stellen, het christelijke geloof zo overtuigend wist te verdedigen, dat allen zich bekeerden en nog vóór haar als martelaars stierven op de brandstapel. Zelf zou zij op een rad met scherpe spijkerpunten worden gefolterd. Toen dit tijdens haar gebed brak, werd zij vervolgens onthoofd.

Een latere overlevering voegt hieraan toe dat zij door engelen naar de berg Sinaï werd gebracht en daar is begraven.

Rond 800 ontdekte men haar graf, dat weldra een zeer bezochte bedevaartplaats werd. Pelgrims, die het graf bezochten, verspreidden haar verering. Om haar graf te beschermen ontstond zelfs een ridderorde van de Heilige Catharina.

 

Artikel PZC dinsdag 12 augustus 2003

Pater Michel Rameckers van de Congregatie van de Heilige Harten uit Bavel voelt zich thuis in de Strandkerk van Zoutelande. In de openluchtkerk aan de Bosweg vindt hij de betekenis van Psalm 23 en hij put kracht uit dat gebed om de hele week weer bezig te zijn. Vooral de strofe ‘Hij voert mij aan rustige wateren’ betekent veel voor de pater, die gisteren zijn veertigjarig jubileum vierde.

De RK toeristenkerk Sint Catharina bestaat 44 jaar. Het godshuis ontstond op initiatief van de Middelburgse pastoor H. Snel van de Petrus en Paulusparochie uit Middelburg. Badgasten vroegen hem eind jaren veertig herhaaldelijk of het niet mogelijk was om tenminste op zondag een Heilige Mis bij te wonen. Middelburg was te ver en met de vervoersmiddelen uit die tijd, was het ondoenlijk om vanuit Zoutelande naar Middelburg te rijden. Na veel soebatten kon aan het begin van het toeristenseizoen in 1959 eindelijk de Strandkerk in gebruik worden genomen. Het gebouw bestaat uit een open middenstuk, met vier bomen en daaromheen een overdekte galerij.

Een medebroerder van pater Rameckers uit Bavel, Jan van Berkel, nam de eucharistievieringen voor zijn rekening toen het kerkbezoek steeds drukker werd en de Middelburgse priesters geen tijd meer hadden. Van Berkel kwam daarvoor elk weekend op zijn brommertje naar Zoutelande. Hij is tot twee jaar geleden altijd blijven komen. Tijdens de pinksterviering en de week, waarin de bouwvakvakantie valt, is hij altijd nog aanwezig. In 1963 kwam pater Rameckers in beeld. Hij coördineerde het rooster van de paters uit Bavel.

Zon
Pater Rameckers is trots op ‘zijn’ Strandkerk in de open lucht. “Als je hier binnenkomt, dan heb je het idee dat het leven gewoon doorgaat. Je hebt zon en je hebt regen. Je komt niet in een afgesloten geheel, waar God als het ware gevangen wordt.” Bezoekers van de Strandkerk pakken bij binnenkomst zelf een stoel en zoeken een plekje op het grasveld. Bij slecht weer zitten ze onder de galerij.

De sfeer in de kerk is ongedwongen, weet de pater. “Mensen bidden ook allemaal hardop mee. We zingen hier ook veel meer dan in een andere kerk, want we hebben hier geen koor.” Het meest opvallende aan de Strandkerk noemt pater Rameckers het feit dat bezoekers bewust naar de Bosweg komen. “Want wie gaat nu tijdens zijn vakantie naar de kerk? Mensen doen als ze hier komen, ook veel meer mee.”

Missionaris
Aanvankelijk wilde pater Rameckers missionaris worden. Hij wilde ‘de heidenen in het oerwoud’ het Woord van God brengen. Het kwam er nooit van. De pater belandde in Den Bosch, in een achterstandswijk met veel werklozen. “Gouden mensen”, zegt hij nu. Ook zette hij een tehuis op voor mensen, die acuut dakloos werden. Het was zwaar werk. In de weekenden in Zoutelande putte hij, mede door Psalm 23, weer de kracht op om de hele, volgende week weer bezig te zijn. Pater Rameckers komt nagenoeg iedere zondag vanuit Bavel naar Zoutelande van april tot en met september.

De pater heeft legio anekdotes over zijn werk in de Strandkerk. Hij kan zich nog levendig een vroege paasdienst herinneren. “De sneeuw kwam met bakken uit de hemel. De mensen moesten vluchtten naar het afdakje. Vijf jaar later had ik weer een paasdienst. Ik vroeg de kerkgangers of ze zich nog de Pasen van een aantal jaren ervoor konden herinneren. Nu zat iedereen in een bloesje vanwege de hitte.” In de loop der jaren sloot hij drie huwelijken, leidde hij een begrafenisdienst en doopte hij een kind. “Dat was hier verwekt”, lacht hij.

Met zijn 78 jaar hoopt de pater het nog jaren vol te houden, al is volgens hem geen sprake van volhouden. “Volhouden? Nee hoor, ik kom hier veel te graag. Zolang ik gezond blijf, kom ik. Ik heb het geluk gehad dat ik bijtijds ben geholpen aan alle mankementjes, die ik heb gekregen.”

Bron: Provinciale Zeeuwse Courant

www.kerknieuws.nl